İlkokul yıllarım ülke başkentlerini ezberleyerek, ortaokul ve lise yıllarım bilgi yarışmaları ve belgesellerin bol olduğu TRT programları karşısında geçti. Bolu ve Adana'da geçen ortaöğretim yıllarımda sırt çantalı batılı turistleri gördüğümde özenerek bakardım. Üniversite yıllarında Boğaziçi'nde verilen özgürlük ve kendine güven kültürü bizim yıllarca Fatih Sultan Mehmet Köprüsü'nden başlayan otostoplarla cepte 5 kuruş olmadan Türkiye'yi köşe bucak gezmemizi sağladı. Bu keşiflerde Olimpos ve Kelebekler vadisinde tanıştığımız çoğunluğu Avustralya ve Yeni Zelandalı gezginlerin hikâyelerini dinledikçe bizde yapabiliriz düşünceleri de canlanmaya başladı. Rumeli Hisarı sahillerinde biralarımızı yudumlarken yaptığımız Jamaika'ya yerleşme ve Coşkun Aral'a çorba parasına asistan olabilme hayalleri ile üniversite yılları bitti. Sonrasında gelen Matematik Öğretmenliği yıllarımda birçok okul arkadaşımın zincirlerini kırıp Hindistan yollarına, İnterrail ile Avrupa yollarına düşmesi bize de cesaret verdi. Şimdi eşim o zamanlar kız arkadaşım olan Yekta'da keşfetmeyi seven bir insan olunca birbirimizden güç alıp zincirlerimizi kırdık ve yollara düştük. O gün bu gündür yollardayız. Son 6 yılda 4 kıtada 51 ülkeyi gezdik. Bu yolculuklar devam ederken dostlarla bilgi ve birikimlerimizi paylaşabileceğimiz Varuna Gezgin isminde mütevazı bir kafe açtık.

Bu site aracılığı ile gezmeyi sevenlere bir fayda sağlayabilir isek çok mutlu olacağız.

Murat Fıçıcı